پیشه

چو قَتل پیشه کُنَم مَن، زِ ریش، تیشه کُنَم مَن. زِ سیرْ تا به گُرُسْنِه، زِ نو یا که زِ کُهْنِه، جَوان یا که فِتادِه، به اَسْب یا که پیادِه، به نَر یا که مُؤَنَّث به شَک یا که مُشَخَّص... هَمِه تیغَم و تیزی، نَباشَد نه پَشیزی